Mos is de max

20190318_300BOMEN_DSC_0816.jpg
 

 

Zoveel VOORDELEN

Mossen zijn zo wat de oudste plantengroep op land. Miljoenen jaren lang hebben ze zich verbeterd en aangepast. Daardoor bestaan ze vandaag de dag nog altijd. Al een geluk, want mos is de max!

  • Mos leeft van stoffen uit de lucht en is niet grondgebonden. De plant eet eigenlijk deeltjes uit de lucht, door voedsel en water via de celwanden van de bladeren te absorberen. Mos heeft geen wortels en heeft dus geen grond nodig om te groeien. De max!

  • Mos zorgt voor een betere luchtkwaliteit, doordat het actief fijn stof kan binden en verwerken. Het filter-effect van mos is veel effectiever dan dat van gewone planten. Vervuilde lucht die in contact komt met het bladoppervlak, wordt door het elektrostatisch bindend vermogen van het mos gezuiverd. De fijn stof deeltjes worden door het mos actief vastgehouden en verteerd.

  • Mos heeft een psychologische impact, trekt vogels en insecten aan en zorgt voor thermische en akoestische isolatie. Groen in de stad maakt mensen gelukkig en zorgt voor een grotere biodiversiteit. Het zorgt ook voor afkoeling in de zomer en isolatie in de winter. Eerlijk waar, dat is toch de max?

  • Mos kan water bufferen en zorgt daardoor voor een vertraagde waterafvoer. Bij hevige regenval kunnen riolen in stedelijk gebied het water niet meer slikken. Daarom is het belangrijk om in de stad permanente waterbuffering te voorzien. Moswanden en mosdaken slaan water op en zorgen ervoor dat het regenwater vertraagd afgevoerd wordt.

  • Mos verliest geen bladeren. Het heeft ook nauwelijks verzorging en geen meststof nodig.  Ongeveer de helft van het fijne stof in de lucht bestaat uit ammoniumzouten die door mos als mest opgenomen en direct in plantenmateriaal omgezet worden. Daarom heeft mos geen kunstmest en zo goed als geen verzorging nodig. Kortom, mos is de max.

 

Soorten mos

20190319_300BOMEN_174DSC_1078.jpg
 

 

SOORTEN MOS

Mossen zijn primitieve sporenplanten die al op aarde voorkwamen nog voordat er varens en paardenstaarten waren. In België en Nederland alleen al komen meer dan zevenhonderd soorten voor. Er zijn twee grote groepen mossen, de levermossen en de bladmossen.

De levermossen zijn op hun beurt nog eens in twee groepen in te delen:

  • De thalleuze levermossen hebben geen bladeren, maar wel een thallus! En dat is geen scheldwoord, maar wel een vegetatief lichaam van een plant, zonder differentiatie in wortel, stengel en blad. De bouw van thalleuze levermossen wordt meestal als ‘eenvoudig’ beoordeeld. Parapluutjesmos is misschien wel het meest gekende voorbeeld hiervan.

  • De bebladerde levermossen hebben een stengeltje met aan weerszijden een rij blaadjes. Een voorbeeld is gedrongen kantmos.

De bladmossen vallen in drie groepen uiteen:

  • De veenmossen hebben rechtop groeiende stengeltjes en zijtakken in bundeltjes. Meestal groeien ze in of dichtbij water. Een voorbeeld is stijf veenmos.

  • Topkapselmossen hebben een niet of als een hooivork vertakte stengel en een kapsel dat aan de top van de stengel groeit. Het klein duinsterretje is hier een voorbeeld van.

  • En dan zijn er ook nog de slaapmossen die meestal op de grond liggen natuurlijk. Hun kapsel staat op een zijtak en ze hebben her en der groeiende losse zijtakken. Een voorbeeld hiervan is fijn laddermos.

 

Mos onderzocht

20190318_300BOMEN_DSC_0789.jpg
 

 

Mos onderzocht

Luchtverontreiniging is een hot topic. En groene infrastructuur zoals moswanden dragen natuurlijk bij aan een schonere lucht. Maar hoeveel fijn stof mos effectief kan capteren, welk mos van nature voorkomt in Gent of op welk substraat mos best groeit, weten we niet precies. En dus wordt mos op dit moment samen met 300 bomen onderzocht!

  • In samenwerking met Universiteit Antwerpen en StadsLab2050 onderzoekt 300 bomen het effect van mos op de luchtkwaliteit in de stad. Op dit moment loopt er een wetenschappelijke studie met 40 mos-meetpunten in Gent en een tiental in Antwerpen waarbij de luchtzuiverende capaciteiten van mos worden onderzocht. Het onderzoek, onder leiding van professor Roeland Samson, bekend van Airbezen en betrokken bij Curieuzeneuzen en Ademloos, gaat na in welke mate mos verkeersgerelateerd fijn stof kan opvangen. Ook zal een kaart opgesteld worden met de ruimtelijke verspreiding van de verkeersgerelateerde vervuiling in Antwerpen en Gent. Het rapport met de resultaten wordt medio 2019 verwacht. Spannend!

  • Professor Jan Mertens van UGent onderzoekt welke mossen van nature voorkomen in Gent. Resultaten van dit onderzoek worden eind 2019 verwacht. Ook spannend!

  • Professor Marie-Christine Van Labeke van UGent zoekt naar de ideale groeiomstandigheden van mossen op verschillende substraten. Resultaten van dit onderzoek worden eind 2019 verwacht. Té spannend!